Vrijdag 2 maart in Schouwburg Almere
‘Haar leven scheurt ze als een rode lap uit haar lijf en die houdt ze haar toehoorders voor’, schrijft Huub van der Lubbe over Frédérique Spigt, die zich met haar ruige stem steeds meer ontwikkelt tot een chansonnière van de bovenste plank. Eind 2006 verschenen de levensliedjes van deze dwarse diva op cd onder de titel Eén Kus. Het album staat vol accordeon, gitaar, contrabas en strijkers. Vanaf eind januari gaat ze met nummers van dit album op tournee langs de Nederlandse theaters.

Eén Kus is zowel Nederlands- als Franstalig. De ‘chansons’ klinken als ruwe diamanten, bijzonder in hun eenvoud. Naakt, onstuimig, teder, onvervalst, vol liefde en passie. Eén Kus is tevens de titel van het theaterprogramma.

AD over het album Eén Kus: ‘Tussen Jacques Brel en Kurt Weill is zo’n beetje Spigts nieuwe vaarroute. Waarbij ze zowel aanmeert bij eigen pleisterplekken (hartstochtelijk loflied op haar vriendin Annemarie) als bij de publieke brandhaarden (het bijtende openingsnummer Danse Macabre).

Trouw over het album Eén Kus: ‘Eén Kus is ook een verplichte luisteroefening voor alle vermoeide consumenten van het gestandaardiseerde neplied, die de laatste jaren een verstopping hebben opgelopen van Idols.’

Hein Offermans: contrabas en tuba - Jan van der Meij: gitaar - Gwen Cresens: accordeon, bandoneon en piano. Zie: www.frederiquespigt.nl