Wat doet 'onze' locale en regionale media toch met al het geld dat zij van onze gemeente en provincie als verkapte subsidie toebedeeld krijgen? Je zou denken het nieuws verslaan. Echter daar komen ze niet aan toe, dus waar krijgen ze dat geld dan eigenlijk voor? Nergens lokaal journalistiek onderzoek en/of achtergronden bij de recente 'moord en doodslag' en als gebruikelijk. Duidelijk een gemiste kans, die door de Telegraaf met twee handen wel werd aangegrepen.

Vandaag in de Telegraaf:
Ooggetuigen ’graafwerkzaamheden’ melden zich bij De Telegraaf
ALMEERSE RIOOLMOORD OPGELOST?
BROER SLACHTOFFER OOK DOOD GEVONDEN EN VRIEND VERMIST
door BART OLMER en THIJS WARTENBERGH

ALMERE, woensdag
Met zijn stoere zwarte Opel Antara met zwartgrijze 20 inch velgen vertrok hij zondagavond 19 oktober vanuit zijn woning aan de Picassostraat 24 in Almere. Maar René Karamatali (29) keerde niet levend terug. Vorige week werd hij gevonden: vermoord en weggemoffeld in een rioolbuis onder een klinkerweggetje aan de Poortmolenstraat. Twee getuigen, die nog niet door de politie zijn getraceerd, verklaren tegenover De Telegraaf dat zij de daders hebben gezien: drie mannen, onder wie een grote blonde kerel, die in het avondduister aan het graven waren. „Je zag meteen dat het niet deugde.”

’Je zag meteen dat het niet deugde’
Medewerkers van een rioleringsbedrijf stuitten afgelopen donderdagmiddag op het stoffelijk overschot van de Almeerder. Er was geklaagd over een verstopping en een zware rioollucht. Toen ze de zuigmond in het riool staken, deden ze de gruwelijke ontdekking: René Karamatali, die door zijn verontruste familie op een internationale opsporingslijst was geplaatst.

De recherche moest de complete straat openbreken en de riolering omleiden om bij de lugubere inhoud van de dikke rioolbuis te kunnen komen. De recherche liet de dode man langdurig in het rioolwater liggen om in alle rust sporenonderzoek te kunnen doen, onder een witte tent en achter schermen met zwart plastic.

„Ik liep één dag ervoor over die put”, zegt een buurtbewoner, die dagelijks zijn herdershond uitlaat. „Vlakbij staat een gemaal, waaruit vaak een rioollucht komt. Maar dit keer was de geur sterker en leek uit de straat te komen.”

De in Suriname geboren René Mohamed Nizar Karamatali was een opvallend figuur, type bodybuilder: krachtig postuur, kort zwart krullend haar, opvallende bakkebaarden en een ringbaardje, oorbel in linkeroor en opvallende littekens en moedervlekken. Sinds twee jaar runde hij particulier recherchebureau en beveiligingsbedrijf ’René Security’, eerst vanuit zijn woning aan de Jol 24-22 in Lelystad en later vanuit zijn dure huurwoning aan de Picassoweg in Almere.

De website van zijn bedrijf is inmiddels uit de lucht, maar in oude pagina’s stelde Karamatali gewerkt te hebben als veiligheidsmanager bij diverse bedrijven en hotels. Zijn piepjonge bedrijf schetste hij als „een landelijk opererend gerenommeerd beveiligingsbedrijf”. „René Security is beveiliging op maat waarbij klantgerichtheid en vakmanschap centraal staan”, aldus de brochure van het bedrijf. Het beveiligingsbedrijf had een speciale vergunning van justitie om te mogen opereren. Ook claimde hij een eenmanszaak in de uitzendbranche te bestieren.

Het moordslachtoffer zei dat zijn bedrijf een erkend leerbedrijf was bij vakorganisatie Ecabo, waardoor hij beveiligers mocht opleiden. Bij zijn inschrijving bij de Kamer van Koophandel liet hij noteren ’45 werkzame personen’, kortom: het beeld werd geschetst van een succesvol bedrijf.
Maar in werkelijkheid verkeerde Karamatali in financiele problemen, eigenlijk al de laatste twee jaren. Schuldeisers kwamen geregeld aan zijn deur, ook afgelopen zomer nog. En kort voor zijn verdwijning deed hij nog enkele kredietaanvragen vanuit zijn kantoor en woning aan de Picassoweg.

Dat huis is vorige week volledig ontruimd. Aan de kale vloeren en wanden herinnert niets meer aan het moordslachtoffer. „Zijn vrouw heeft op de dag van Sint Maarten, dinsdag 11 november, dus nog voordat hij was gevonden, het complete huis uitgeruimd. Ze kon de huur niet meer opbrengen, en woont nu bij een tante. Ze was vreselijk ontdaan door zijn verdwijning”, aldus een buurman.

Ex-klanten van Karamatali benadrukken dat hij veel zaken deed met beveiligingsbedrijf ’Bensecurity’, eveneens gevestigd in Almere. Klanten kregen via Karamatali facturen van dit bedrijf. „De hele familie Karamatali werkt bij dat bedrijf, onder wie een broer.”

Omwonenden zijn verbijsterd over de rioolmoord. „Hoe kunnen ze hem nu in dat riool hebben gekregen? Die weg en het onderliggende riool zijn zes jaar geleden aangelegd”, zegt een omwonende, die er pal tegenover woont. Dat mysterie wordt opgelost door twee getuigen, die De Telegraaf traceerde, en die nog niet zijn gehoord door het 30 man sterke rechercheteam.

„Ik zag drie man graven bij dat gemaaltje. Dat viel vreselijk op, omdat het in het avonddonker was. En het waren bepaald geen werklui. Ze droegen ook geen werkkleding, zoals overalls of zo. Ik meen dat ze reden in een blauwe Opel Vectra”, zegt één getuige, die vlakbij werkt. Een andere Almeerder, die ook dagelijks langs het ’moordriool’ rijdt, zegt: „Het was een donkere stationwagen, mogelijk een Astra. Het was waarschijnlijk een maandagavond, rond acht uur, dat ik die mannen daar zag graven. Dat was vreemd, je voelde dat het niet deugde. Het waren zeker geen medewerkers van een nutsbedrijf.”

Volgens bronnen was Karamatali goed bevriend met de 49-jarige Brian Armand Stein, een vechtsporter die sinds 14 oktober 2008 word vermist, vijf dagen voor de verdwijning van Karamatali. Stein is die dinsdag om halftwaalf ’s avonds voor het laatst gezien door een vriend in Amsterdam. Hij was in het bezit van een huurauto, een grijze Peugeot 206 met Nederlands kenteken 85-XF-JS. Stein heeft een tatoeage van een adelaar op zijn borst en op beide armen een tatoeage van een pauw met bloemen, aldus de politie Amsterdam-Amstelland.

Op Surinaamse internetfora wordt druk gespeculeerd over de verdwijningszaken: volgens forumleden is de moord op Karamatali onderdeel van drie moorden/verdwijningen: „René was een mattie van Brian Stein, die ook sinds kort spoorloos is verdwenen. En zijn broer is 2 jaar geleden ook vermist, vijf maanden later ook dood gevonden. Geeft te denken, niet? Helaas voor hun vriendinnen en familie, die zitten met een hoop leed. Brian is nog steeds niet gevonden en zijn auto ook niet. Ik vind het allemaal een beetje eng worden.”

Ook René Karamatali’s Opel Antara, met kenteken 98-XV-VS, is nog niet gevonden door de politie.

++++++++++++++++++++++++++++

26-11-2008 in de Telegraaf

SLACHTOFFER ALMEERSE RIOOLMOORD ZELF OOK ZWARE JONGEN
Wanbetaler met losse handjes…
Justitie legde Surinamer beroepsverbod op
door JOHAN VAN DEN DONGEN en BART OLMER

ALMERE, woensdag
René Karamatali, de 29-jarige Surinamer die anderhalve week geleden vermoord werd gevonden in een rioolput in Almere, blijkt illegaal een beveiligingsbedrijf te hebben gerund. Bovendien was hij een notoire wanbetaler met een stoet aan schuldeisers en had hij een fors strafblad wegens geweldsmisdrijven.
Karamatali probeerde zijn eigen bedrijf René Security te presenteren als een keurige zaak, maar justitie had hem een beroepsverbod opgelegd.

Hij mocht onder geen beding zijn eigen bewakingsfirma starten. De korpschef van de politie Flevoland, waar nu 25 rechercheurs de moord onderzoeken, wantrouwde hem dusdanig dat Karamatali zelfs niet als beveiliger in dienst mocht treden bij een ander bewakingsbedrijf.

De Surinamer verdween op 18 oktober; zijn lichaam werd vorige week donderdag in een rioolpijp gevonden toen een bedrijf een verstopping onder een Almeers industrieterrein probeerde te verhelpen. Op condoleancewebsites wordt de bodybuilder gekenschetst als een zorgzame jongen. „Hij was een rustige, beleefde vent. Als René binnenkwam, gaf hij je vriendelijk een handdruk voordat hij begon. Hij trainde altijd serieus en hardcore”, schrijft een stel dat hem van de sportschool kende.Maar Karamatali had ook een duistere kant. Zijn strafblad toont het beeld van een gewelddadig figuur. Twee jaar geleden veroordeelde de politierechter in Den Haag hem wegens een doodsbedreiging. In 2003 was hij ook al veroordeeld door de rechter in Zwolle wegens zware mishandeling. Kort voor zijn dood werd hij ontboden door de Amsterdamse politie wegens een bedreiging. Deze maand kreeg hij nog een acceptgiro van de rechtbank Amsterdam voor het betalen van 1500 euro aan proceskosten waartoe hij was veroordeeld.

Vanwege dit strafblad accepteerde de korpschef van de politie Flevoland niet dat Karamatali als bewaker aan de slag ging bij zijn Almeerse baas. Zowel Karamatali als zijn werkgever ging hiertegen in beroep, maar de bestuursrechter in Zwolle zette een streep door deze aanvraag.

Schuldeisers
Ondanks het beroepsverbod startte Karamatali nadien toch zijn eigen beveiligingsbedrijfje: René Security. De eenmanszaak, waarin volgens de gegevens van de kamer van koophandel 45 mensen werkzaam waren, was om nog een reden illegaal. Karamatali blijkt namelijk geen vergunning van het ministerie van Justitie te hebben gekregen om een eigen beveiligingsbedrijf te mogen runnen. Woordvoerder van het ministerie Ivo Hommes bevestigt tot tweemaal toe dat Karamatali nooit een vergunning heeft gekregen. Het ’vergunningsnummer’ dat hij vermeldde, bleek niet meer te zijn dan het aanvraagnummer, bevestigt deze woordvoerder.Volgens incassobureaus trok Karamatali jarenlang een spoor van financiele ellende. Schuldeisers moesten alles op alles zetten om hun geld te krijgen, tot aan rechtszaken en het inschakelen van deurwaarders. De rechtbank in Lelystad veroordeelde Karamatali tot de ontruiming van zijn huurwoning en het nabetalen van E 9000 euro aan huur.

Op het kantoor van Karamatali’s werkgever is de stemming gedrukt. Dat hij de rechterhand was van de eigenaar, blijkt wel uit het feit dat één van de twee grote bureaus op de eerste verdieping altijd werd bemand door Karamatali. Op het moment dat de directeur koffie inschenkt, schuift een broer van Karamatali achter de computer van de vermoorde man. „Dit is zijn eerste werkdag”, zegt de beveiligingsbaas op zachte toon. „Hij moet worden ingewerkt om de baan van zijn broer over te nemen. We zullen René heel erg missen. Hij was van grote waarde. Niet voor niets zat hij altijd bij de gesprekken met de grote klanten, als ik daarmee onderhandelde. Iemand die het in zich heeft om je bedrijf naar grote hoogte te stuwen, die koester je, toch?”