Paul van de Water, hoofdredacteur Havana
Bron: HAVANA / Weekblad voor de Hogeschool van Amsterdam (HvA)
22 april 2009
Twickellaan, Landgoederenbuurt, Almere, Flevoland. Daar woon ik in een rustige wijk met veel groen, blauw, licht, lucht en ruimte. Zorgvuldig ingedeeld polderland waarin alles een vaste plaats heeft en waarin het onverwachte zeldzaam is. Een oase van voorspelbaarheid. Dat geldt zo’n beetje voor heel Almere, althans voor de woonwijken en de winkelstraten.
Heeft Almere allure? Nou nee, elke dag weer de rust van zondagochtend Buitenveldert. De stad heeft de uitstraling van de Lange Leegte en de allure van een handig ingedeelde parkeergarage. Gewoon wat slenteren door de stad? Ook dat kan in Almere, maar echt boeiend is het niet. De polderstad mist wat steden als Amsterdam, 010, Utrecht en Amersfoort wel hebben, namelijk een historische stadskern, een spraakmakend museum, verrassende locaties, obscure plekjes, donkere en lichte kroegen, interessante theatertjes, prettige restaurantjes en bovenal streetlife.

De HvA verzorgt al een jaar of tien hoger onderwijs in Almere. Vooral in de beginjaren waren de verwachtingen torenhoog. Binnen een paar jaar zouden duizenden jongens en meisjes in Almere studeren bij de UvA en de HvA. De stad in de polder zou uitgroeien tot een moderne studentenstad met tal van aantrekkelijke voorzieningen voor jongeren. Het is een faliekante mislukking geworden. De UvA poetste al vrij snel de plaat en verplaatste haar opleiding naar waar de UvA hoort te zijn. De HvA sukkelde gewoon door en zag elke dag meer krimp dan groei.

Laten we Almere eens met Texel vergelijken. Stel dat de HvA daar een filiaal gaat openen. Zou de Texelse jeugd daar naartoe gaan? Misschien een enkeling, maar de meerderheid wil toch echt weg van dat eiland om in Amsterdam, Utrecht of desnoods Den Haag te gaan studeren. Hetzelfde geldt voor Almere en het achterland. De enige reden om in Almere te studeren is als daar opleidingen worden verzorgd die je nergens anders kunt doen. Daarmee trek je ook mensen van buiten de stadspoorten. Unieke opleidingen, daar gaat het om. Een HES is kansloos in de polder. Op schotafstand zitten er al een paar. Hetzelfde geldt voor sociaal-agogische opleidingen of een lerarenopleiding. Dat leidt wel tot een moeilijke situatie. Zonder studenten krijgt Almere nooit smoel, maar zonder smoel trekt Almere te weinig studenten.

De HvA gaat Almere verlaten. Christelijke Hogeschool Windesheim neemt de bijna gedoofde fakkel over. De bestuurders van Windesheim verwachten binnen enkele jaren vele duizenden studenten in Almere. Dat klinkt bekend. Ik wens de christenbroeders van Windesheim veel succes toe bij hun pogingen om de stad de smoel en de uitstraling van een studentenstad te geven. Als ervaringsdeskundige verwacht ik dat ze daar niet in zullen slagen. Als inwoner van Almere hoop ik dat ik ongelijk krijg.